Monday, May 31, 2010, Memorial Day, is dedicated to the memory of American soldiers who perished.  On this Day,also,our parish of st.Stanislaus Kostka church honored the babies killed by abortion in our neighborhood (Greenpoint/Williamsburg). Immediately following the 9:00 am mass a Rosary procession left the church to the former abortion clinic(its owner,as a  result of our vigil prayer over-there,has closed his horrible trade and become again a practicing christian)

ZA NAMI, PÓJDĄ INNI.......!”

        Memorial Day, 31 Maja 2010, poniedziałek, poświęcony pamięci poległych żołnierzy USA. W tym też Dniu, po raz pierwszy, nasza parafia św. Stanisława Kostki, uczciła pomordowanych przez aborcję dzieci w naszej dzielnicy (Greenpoint/Williamsburg).  Zaraz, po mszy św o 9:00 rano, w kierunku byłej kliniki aborcyjnej(której właściciel na skutek naszej modlitewnej tam obecnośći nawrócił się i umarł pojednany z Bogiem) z kościoła, udała się Procesja Różańcowa.

            The winter has ended so we resume our efforts with the Crusade for the Unborn Child ."If something bad exists within our midst, we must not be indifferent to it".  These words bounce like a boomerang off the lips of our Bishop Nicholas DiMarzio and the Auxiliary Bishops every month at the monthly Crusade for the Unborn Child.  As long as our government leaders make laws and regulations in support of abortion, a modern holocaust on a grand scale, we cannot be passive.  As true Christians we must respond with a grand scale initiative, especially at the parish level.

    On Saturday,October 17 the subsequent Diocesan Crusade for the Unborn babes took place.In the homily at St.Michael’s church in Brooklyn,bp Guy Sansaricq emphasized that “If BAD begins to dominate in our community,neighborhood,WE CANNOT REMAIN SILENT “.We can bear witness to this with our  PRAYERFUL PRESENCE in places such as ABORTION MILLS,in presence of  those who are listening,who are watching us.With the increased infiltration of the culture death it is not enough to pray quietly in  our own homes or even in church.We must give PUBLIC WITNESS OF OUR FAITH,OUR CONVCTION (bishop T.Daily)”

    On Saturday,October 17 the subsequent Diocesan Crusade for the Unborn babes took place.In the homily at St.Michael’s church in Brooklyn,bp Guy Sansaricq emphasize that “If BAD begins to dominate in our community,neighborhood,WE CANNOT REMAIN SILENT “.We can bear witness to this with our  PRAYERFUL PRESENCE in places such as ABORTION MILLS,in presence of  those who are listening,who are watching us.With the increased infiltration of the culture death it is not enough to prayquietly in  our own homes or even in church.We must give PUBLIC WITNESS OF OUR FAITH,OUR CONVICTIONS(bishop T.Daily)

W sobotę,17 października,br.,odbyła się kolejna diecezjalna krucjata w Obronie Życia Poczętego.W homilii(kościól św Michała w B’klyn),ks.bp Guy Sansaricq podkreślił dobitnieże”Jeśli ZŁO zapanuje w naszym środowisku,otoczeniu,NIE MOŻEMY POZOSTAĆ NA NIE OBOJĘTNI „.Świadczymy o tym, m.inn.,swą MODLITEWNĄ OBECNOŚCIĄ  w  miejscach kaźni,wobec tych co słuchaja,na nas patrzą !.

.

W sobotę,19 września br.,miała miejsce kolejna comiesięczna,diecezjalna krucjata  w Obronie ŻyciaPoczętego w Jackson Hights,Queens.W homilii,podczas mszy św.(kościoł St.Joan of Arc) ks.Ph.Reillywspomniał że w 1967 r.,gdy w N.Y.C.zalegalizowano aborcję,współcześni wypowiadali się,że to jakiśchwilowy wybryk,nieporozumienie itp.”...ŻE TU JEST AMERYKA...!!! ”.W 20 lat później wystąpienia Obrońców Życia Poczętego wywoływały,już,odpowiedzi w rodzaju:” Co wy zawracacie głowę...” !...TU JEST AMERYKA..!  Kultura Życia,Cywilizacja Miłości—by zapanowały,wydały owoce—wymagają Przemiany Serc..!!!

Kobieta,o zdecydowanie wiejskim wyglądzie,kuliła się w kącie tuląc w ramionach dziecko.Wyglądała na lat pięćdziesiąt  kilka,ale mogła też mieć i dużo mniej....! Chuda jak tyczka,jej szaro-brązowa chusta podkreślała szczupłość ciała. Podejrzewałam,że ta kobieta,niewątplieie biedna,doznawała goryczy jeszcze okrutniejszych niż nędza.To co widziałam,na jej twarzy więcej,sinej,na tych wargach,gdzie uśmiech zdaje się nigd nie gościł;w tych oczach bez ożywczego płaczu,było rzeczą bardziej okropną niż nędza:było rozpaczą!